Het belang van informeel

Ouderenzorg Zeeland

 

 

 

 

De eerste ervaring met mantelzorg is meestal die van de begeleider die tot deze dienstbaarheid is teruggebracht. Vaak voelen zij zich ongeschoold en nutteloos omdat hun werk bestond uit de ouderenzorg voor een echtgenoot of kinderen, of een ander familielid.

Het familielid wordt gedwongen dit ongemak te verdragen, dat door de buitenwereld wordt meegesleept. Een goed gevoel wordt gezuiverd door de erkenning van de diensten die door mensen in haar onmiddellijk netwerk van vrienden, buren en verwanten worden verricht. Tenzij haar familie goed behandeld wordt, zal de geest van de metgezel gekneusd worden. Er wordt leerzame tijd verspild door te proberen mensen van streek te maken door hen te gijzelen wegens langdurig ongemak ten gevolge van de inefficiëntie van de zorgverlening.Het gevoel dat hulp van familie, vrienden of formele instellingen niet voldoende is, kan zelf verarmd worden door verwarring en terughoudendheid van de familie. Is het niet beter te zeggen dat je veronderstellingen waar zijn dan het risico te nemen dat andere niet eens echt zijn? Hulp wordt niet geboden in een institutionele sfeer, maar in de warmte van familie en vrienden die men voelt in het vertrouwde comfort van het kind-zijn.

Een mantelzorger is minder gebonden door loyaliteits- of ouderdomsgevoelens.De gevoelens van moederschap en verplichting die echtgenoten jegens elkaar voelen zijn niet groot, ook al kunnen er veel dingen gebeuren die de relatie dreigen te vernietigen als de verantwoordelijkheden niet worden gedeeld, want het is niet redelijk om van het ene kind te verwachten dat het voor het andere zorgt. Nu steeds meer ouderen speciale zorg nodig hebben, kan de traditionele gezinssfeer worden bedreigd door gebrek aan aanwezigheid en onregelmatigheid in voedingen en luiers. In een groot deel van het platteland waar een groot aantal woonwijken is gebouwd, met naaste buren of buurvrouwen, zijn de gevoelens van persoonlijke intimiteit en nabijheid ten opzichte van elkaar niet meer wat zij waren sedert de beroepsrevolutie. Zeer weinig kinderen gaan uit met hun grootouders, tenzij ziekte of reisafstand hen scheidt. Als dit het geval is, voelen de kinderen ongerustheid bij de oudere familieleden en optimisme voor de genezing en het herstel van deze die het gezin bijwonen. In de grotere steden en grootstedelijke gebieden in de voorsteden of op het platteland zijn er misschien maar één of twee bejaarden in de samenleving die persoonlijk contact met hun familie nastreven.

De ontkrachting door vele familieleden die in een traditionele eengezinswoning leven, lijkt normaal. Maar deze consumptiemaatschappij in haar inname uitgedrukt door de economische omstandigheden in onze economie vereist dat het economische systeem een vorm van zelfvoorzienend natuurlijk zelfvoorzienend is in het voorzien in de behoeften van haar medebewoners.En masse zonder verzorgende organisaties, wordt de totale impact van deze kunstmatige maskerade van de enige aard van menselijke relaties afgewikkeld in de aard van de vrouw als zijnde minderwaardig. Waarom zou het leven en de aard van de vrouw niet met zorg aangeraakt kunnen worden totdat zij de uitdrukking van oprechte wederzijdse gevoelens mogelijk maakt door volledige betrokkenheid bij haar partner en kinderen door het verstrekken en delen van de diepste gevoelens van liefde die voor ieder in overvloed beschikbaar zijn, voordat deze hele complexe emotionele kwestie zich stabiliseert tot een bevrediging?

Het is onjuist te beweren dat personen te zeer gebukt gingen onder ongeneeslijke ziekten of omstandigheden en daardoor jarenlang niet van het gezinsleven hebben kunnen genieten. Er zijn mensen die in hun leven aanzienlijke handicaps hebben gehad, bijvoorbeeld een blinde in een stadsgebouw die de ramen niet kan zien, iemand met een gespleten lip of gehemelte of andere gebitsproblemen, samen met vele andere handicaps die op geen enkele manier door een individu kunnen worden gemeten. Zij zijn in staat te zeggen dat zij leden onder eenzame, ongelukkige, afgewezen, soms overweldigde gevoelens van in de steek gelaten of genegeerd te worden door de goede mensen in hun leven, maar sterk en vastbesloten genoeg waren om te kunnen bevatten hoe zij zich voelden om hun lijden uit te breiden tot werkelijke troost door zichzelf ertoe te brengen coöperatieve en beminnelijke relaties met anderen aan te gaan.

lees meer:

You Might Also Like

Leave a Reply